DE WESTEREEN – Twee dingen wist Jaap Boersma uit De Westereen zeker. Hij zou nooit in de voetsporen treden van zijn vader, die een tandartspraktijk in Zwaagwesteinde had. Bovendien zou hij ook, dit vanwege misselijkheid in een vliegtuig, nooit piloot willen worden. Dit terwijl dat laatste destijds voor veel opgroeiende jongens een ultieme droom was.
Jaap Boersma, geboren en getogen op de Foarstrjitte 27 in De Westereen, bleef niet alleen het dorp van zijn jeugd trouw, maar woont inmiddels al 71 jaar op het adres waar hij een mooie jeugd heeft gekend. “De Westereen leit my nei oan ’t hert. Ik voel mij hier thuis. Ik bin ’n Westereender. Dat ik de mentaliteit van mijn dorpsgenoten kende, was zeker een voordeel op het moment dat ik de praktijk van mijn vader overnam.” Met de nadruk op het woordje was, want Jaap Boersma is sinds kort gestopt als tandarts en heeft zijn praktijk overgedaan aan Maurice Bouckaert, die inmiddels vier jaar werkzaam is in de praktijk. Een opvolger waarin Boersma alle vertrouwen heeft.
“Iedereen om mij heen stopte met zijn werk als tandarts. Dat deed bij mij de vraag rijzen of ik nog door wou gaan. Ik was van mening dat ik de leeftijd wel had om te stoppen. Dus ben ik gestopt, zo simpel is het eigenlijk.” Zo simpel als het klinkt, is het echter niet, dat heeft Jaap Boersma zeker ervaren.
“In principe lag de weg naar verkoop open, nadat de praktijk in november 2021 verhuisde van de Foarwei 27 naar het pand van de voormalige Rabobank, dat Boersma in 2020 had gekocht, aan de Ferlinge Stasjonsstrjitte in het dorp. “Ik kon mijn praktijk aan huis niet verkopen, dat was zeker.”
Bovendien was er voor Boersma een groot dilemma: de enorm snel veranderende maatschappij. Grote praktijken, waarbij cliënten meer nummer dan mens zijn, komen enorm in opmars. “Dat wilde ik absoluut voorkomen. Ik wou dat mijn bezoekers ook in de toekomst op een goede en menselijke wijze geholpen worden. Ik heb er nu een goed gevoel over, ken mijn opvolger al vier jaar en weet dat hij zijn werk goed doet. Dat geeft innerlijke rust”, aldus Boersma, die uiteraard nog wel even moet wennen aan zijn nieuwe leven.
Prachtige jeugd
Jaap Boersma groeide op in De Westereen. Hij kende vrijwel iedereen en nog meer mensen kenden het gezin Boersma. Een tandarts was vroeger een notabele in een dorp, iets wat zeker niet aan het gezin was te merken. “Wij waren niets anders dan anderen, ook als kinderen niet. We hadden een prachtige jeugd. Ik heb daar heel mooie herinneringen aan. Ook aan onze buren, de familie Heun. Heun was een dokter van de oude stempel. Zeven dagen per week beschikbaar. Vooral van mevrouw Heun heb ik veel geleerd wat betreft positiviteit. Haar glas was altijd
halfvol in plaats van halfleeg. Als een van haar kinderen een onvoldoende had op school, een drie bijvoorbeeld, dan was haar reactie: dat is in ieder geval beter dan een één. Nog even een stapje erbovenop en het komt weer goed. Ik heb geprobeerd deze positiviteit mee te nemen in mijn leven.”
Zoals al gememoreerd, lag het geenszins in de toekomstplanning van de jonge Jaap Boersma om ooit de praktijk van zijn vader over te nemen. Jaap Boersma ging in eerste instantie studeren en had een aantal hobby’s, zoals het repareren van auto’s, waar wel toekomstperspectieven in zaten. Het liep anders.
Hij ging bij het Korps Mariniers en werkte zich op tot officier. Er gloorde een mooie toekomst, vooral toen hij werd uitverkozen voor een zevenjarige opleiding met daarbij ook de mogelijkheid om het brevet voor helikopterpiloot te halen. Een prachtig vooruitzicht, waar op het laatste moment een forse streep door werd gehaald. De opleiding tot helikopterpiloot werd geschrapt.
Tandheelkunde
Het Westereender bloed kroop daar waar het niet gaan kan. Boersma reed nog dezelfde dag naar de universiteit om zich in te laten schrijven als student tandheelkunde. “Ik kon alleen maar mijn contract van acht jaar bij de marine vroegtijdig beëindigen als ik ging studeren of een goede baan had gevonden. Via de zogenaamde hardheidsclausule kon ik mij op de allerlaatste dag nog inschrijven en werd ik alsnog ingeloot. Zo kwam er een einde aan mijn dienstverband met kortverbandcontract.”
“Ik denk dat mijn ouders en vooral mijn vader dat niet erg vonden. Integendeel, hij kreeg een opvolger, in de vorm van zijn eigen zoon en ik kreeg direct werk. De studiejaren waren enerzijds prachtige jaren, anderzijds leerde je ook veel in mijn ogen overbodige zaken. De praktijk is veel efficiënter. Er moest op de universiteit veel papierwerk verricht worden. Je moest iedere behandeling en bevinding uitgebreid beschrijven. Iets wat in de huidige maatschappij in de zorg langzaam, maar zeker een plaag aan het worden is.”
Efficiënt werken
“Ik ben meer een man van de praktijk, handelend, pijn oplossend en voorkomend bezig zijn. Daar ligt mijn hart. Ook later, toen ik de praktijk van mijn vader had overgenomen, was mijn vizier daarop gericht. Efficiënt werken met oog voor de belangen van de cliënten. In de praktijk waren er gelukkig assistentes die actief meewerkten en die bovendien het noodzakelijke papierwerk verrichtten.”
In de praktijk van zijn vader bleek dat Jaap een aardje naar zijn vaartje had. Een aanpakker, een doener. Mensen willen helpen. “In eerste instantie kreeg ik een eigen stoel om behandelingen te verrichten en ging het langzaam. Tandarts zijn is een vak dat je in de praktijk leert, ervaring opdoen, waardoor je beter, sneller en efficiënter kunt werken,
zodat mensen niet nodeloos lang in de stoel hoeven te liggen.”
Na drie jaar met zijn vader samengewerkt te hebben, stond tandarts Jaap Boersma op eigen benen en bouwde hij een praktijk die klonk als een klok, met daarbij de meest moderne apparatuur. “Ik merkte aan mijn vader dat hij er op het laatst geen zin meer in had. Hij zei tegen sommige cliënten: ‘Daar moet mijn zoon maar even naar kijken, die heeft er veel meer verstand van.’” Jaap lachend: “Ik had daar ook een in die tijd speciaal röntgenapparaat voor gebit- en schedelfoto’s.
Het gebeurde dat collega’s uit de regio een patiënt van hun praktijk eerst naar mij toe stuurden voor zo’n foto. Laat eerst maar even een foto maken bij Jaap aan de Foarstrjitte in De Westereen, was hun advies. Sommige mensen gingen dan in plaats van naar Jaap Boersma naar foto Jaap de Boer, die in dezelfde straat gevestigd was als ik. Dit werd uiteraard niet de juiste foto.”
Piloot
‘Och, dat is Jaap weer.’ Een veelgehoorde reactie van Westereenders als ze een vliegtuigje boven hun dorp zien cirkelen. Voor velen is Jaap Boersma als piloot een even groot begrip als als tandarts. Dat de wereld voor Boersma veel groter is dan alleen De Westereen, blijkt vooral ook uit zijn reizen, maar nog meer uit de vluchten die hij inmiddels heeft gemaakt naar veel kleine en grote internationale vliegvelden in Europa. Boersma heeft enorm veel vluchten naar de Duitse eilanden gemaakt. Dat roept zeker de vraag op: hoezo nooit piloot?
“Als ik vroeger met mijn ouders naar Zwitserland vloog, werd ik misselijk in het vliegtuig als dit rondjes draaide. Ik dacht: dit is dus helemaal niks voor mij. Een vriend van mij, Durk Venema, was bezig met de opleiding in Eelde en die materie boeide mij wel. Hij zei toen: ga je ook opgeven voor de opleiding, gezellig. Mijn antwoord was dat ik eerst de studie tandheelkunde moest voltooien. Hij zei toen: daarna ga je hem wel doen? Ik zei: ja. En hij herinnerde mij daaraan toen ik klaar was met de studie. Een afspraak is een afspraak en hij heeft mij toen in Eelde aangemeld voor de opleiding.
Echt, als ik in een vliegtuig zat dat, voordat de piloot wou landen, nog even moest cirkelen, werd ik misselijk. Als ik zelf de stuurknuppel in handen heb, heb ik dat gevoel totaal niet. Ik moet zelf de controle houden.”
De Westereen mist Jaap Boersma als tandarts, maar als piloot Jaap zeker niet. Nog steeds staat vrijwel iedere maandag in het teken van vliegen en vliegtuigen. Dit vooral mede vanwege de techniek. Vliegen, wat bovendien een mooie ontspanning was om zijn werk goed te kunnen verrichten, blijkt nu een prachtige tijdsbesteding en als het aan Jaap ligt, blijft hij liever actief in het luchtruim dan werkzaam te zijn in de tuin.
