“Wy kombinearje it bêste fan alle lannen dêr’t wy wenne ha”
Voetballen, ‘aaisykje’, surfen: Wim Hoogwater uit De Westereen groeide op zoals iedere Friese dorpsjongen. Genietend van de weilanden, de vergezichten en het water in een dorp waar iedereen elkaar kent. Met als verschil dat Wim de horizon niet zag als het einde, maar juist als het begin van avontuur. China, Amerika, Singapore: de wereld is inmiddels zijn werkplek. Een bijzonder verhaal over een jongen uit De Westereen die zich ontpopte tot een man van de wereld.
De avondzon valt in lange banen door de grote ramen van het appartement in Singapore. Buiten miezert een tropisch regenbuitje. Ondanks het late tijdstip is het er nog steeds dertig graden. Gekleed in korte broek verschijnt Wim Hoogwater in beeld. Ook al bevindt hij zich aan de andere kant van de wereld, zijn vrolijke glimlach voelt meteen dichtbij.
Wie de naam Hoogwater noemt in De Westereen denkt gelijk aan de bekende huisarts Willem Jan Hoogwater. ,,Us heit’’, lacht Wim. In de zomer van 1975 verhuist het gezin Hoogwater vanuit Amsterdam naar De Westereen om aan de Foarstrjitte een praktijk te starten. Wim is dan net vier maanden oud. Hij groeit op in het dorp, met weilanden als achtertuin en een horizon die verder lijkt te reiken dan het oog kan zien. Als jongen is hij vooral buiten te vinden. Voetballen, struinen, ontdekken. ,,Ik bin miskien net berne yn De Westereen, mar ik fiel my wol in echte Westereender.”
“Ik bin miskien net berne yn De Westereen, mar ik fiel my wol in echte Westereender”
De wijde wereld in
Het idee dat de wereld groter is dan zijn dorp sluimert al vroeg. Niet concreet, nog zonder plan, maar wel voelbaar. Alsof die verre horizon hem stilletjes roept. Op de middelbare school weet Wim één ding zeker: hij wil de wereld in. Hoe precies, dat is nog onduidelijk. Hij droomt van een baan als piloot of een toekomst op een olieplatform: alles wat avontuur ademt, spreekt hem aan. ,,Ik woe graach wat ynternasjonaals’’, vat hij het zelf samen.
Wim begint na de middelbare school aan een studie geofysica in Utrecht. Al snel ontdekt hij dat zijn pad ergens anders ligt. De overstap naar de opleiding farmacie (de opleiding tot apotheker) blijkt een schot in de roos. De overstap vormt het begin van een carrière die hem verder zal brengen dan hij zich ooit had kunnen voorstellen.
Melk als medicijn
Z’n eerste werkplek vindt Wim bij FrieslandCampina in het Noord-Brabantse plaatsje Veghel. Hier zet hij z’n tanden in een relatief nieuwe tak van sport: de farmaceutische divisie van het bedrijf. ,,Fan molke kinst in hiel soad dingen meitsje, lykas molkepoeier, tsiis en
suvelprodukten”, legt hij uit. ,,Mar kinst der ek yngrediënten foar medisinen fan meitsje. Dêr ha ik my yn spesjalisearre.”
Net als de babyvoeding zijn ook de bestandsdelen voor medicatie van FrieslandCampina wereldwijd bekend. Wat volgt is een aaneenschakeling van landen, culturen en nieuwe werelden. Als eerste verhuist Wim samen met z’n vrouw Leonie van Nederland naar New York, waar ze als jong gezin in Manhattan een bestaan opbouwen. Daarna volgen Princeton, de stad die vooral bekend is vanwege haar vermaarde universiteit, gevolgd door India. Overal waar de kennis van Wim nodig is, vestigt het gezin zich voor lange of kortere tijd.
Tijdens coronatijd in China
In 2017 boekt het gezin Hoogwater, dat inmiddels drie kinderen telt, tickets naar Singapore. Wim mag zich buigen over de ingrediënten-divisie van FrieslandCampina in Azië. ,,Wy wienen fuortendaliks gek op it lân”, glundert Wim. ,,It is hjir echt prachtich.” Toch volgt nog een klein uitstapje, naar China in 2020. Precies ja, het jaar waarin het coronavirus vanuit China in razendsnel tempo de wereld overgaat. ,,Wy wennen yn Shanghai midden yn de coronatiid’’, herinnert hij zich nog goed. ,,Alle butenlanners gongen út Sina wei en wy pakten ús koffers om der hinne te gean. De omkearde wrâld.’’
“Alle butenlanners gongen út Sina wei en wy pakten ús koffers om der hinne te gean”
In het begin van de coronapandemie merkt de familie Hoogwater weinig van het virus dat de hele wereld in z’n greep houdt. Maar als in 2022 ook Shanghai op slot gaat, staat ook hun leven plots op z’n kop. Wim is op dat moment voor zaken naar Amerika en mag China niet meer in. Noodgedwongen woont hij een maand bij z’n ouders in De Westereen. Vervolgens zit hij nog 3 weken in quarantaine in China, voordat hij in 2022 z’n familie mag ophalen. ,,Doe ha wy sein: wy gean werom nei Singapore.’’
Leven als nomadenfamilie
Manhattan, Princeton, India, China, Singapore: op iedere plek waar Wim, Leonie en de kinderen hun koffers uitpakken, begint het avontuur opnieuw. Nieuwe huizen, nieuwe scholen, nieuwe gewoontes. In India
leert hij een compleet andere manier van leven kennen. In Amerika waardeert hij de directheid. In Azië raakt hij gefascineerd door de snelheid en vooruitstrevendheid. ,,Wy kombinearje it bêste fan al dizze lannen.’’
Met drie kinderen en een carrière die de wereld overgaat, is het gezin Hoogwater inmiddels een echte nomadenfamilie. Van Shanghai tot Singapore: overal bouwen ze tijdelijk een thuis. Maar dat leven heeft ook een keerzijde. ,,Wy ha gjin fêst honk’’, geeft Wim eerlijk toe. Waar hij zelf duidelijke roots voelt in De Westereen, is dat voor zijn kinderen anders. Zij groeien op tussen culturen, zonder één vaste plek die vanzelfsprekend hun ‘thuis’ is. Daarom probeert het gezin uit elk land iets moois mee te nemen: tradities, gerechten en gebruiken. Zo viert het gezin ieder jaar Thanksgiving uit Amerika, zetten ze dagelijks gerechten uit India en China op tafel en creëren zo een eigen, wereldse mix van herinneringen.
Terug naar de basis
Ondanks alle reizen blijft De Westereen een constante factor in Wims leven. Een ankerpunt. Als Wim er is, maakt hij steevast een rondje door het dorp. Even terug naar waar het begon. De weilanden, het water, de lucht: veel voelt nog steeds hetzelfde. Zijn ouders wonen nog altijd in hetzelfde huis aan de Foarstrjitte. ,,It hat wol wat moais, om dy sa thús te fielen op ien plak’’, concludeert hij. ,,Mar foar my is dat simpelwei net weilein.’’
Binnenkort verhuist het gezin namelijk opnieuw. Dit keer van Singapore naar Philadelphia, een stad in de Amerikaanse staat Pennsylvania. Wim werkt inmiddels niet langer voor FrieslandCampina maar zet z’n apothekerskennis nu in voor het bedrijf Colorcon, een internationaal bedrijf met vestigingen over de hele wereld. ,,En dochs bliuw ik gewoan Wim út De Westereen, hear’’, lacht hij. Want hoe ver Wim ook reist, hoe internationaal zijn leven ook wordt: ergens blijft hij altijd die jongen die uitkeek over de Friese weilanden en zich afvroeg wat er toch achter de horizon ligt.
